Liefde.

Luister!
Het is zó stil
dat ik bijna doof word.
De raadselachtige grijze mist
omarmt en betovert me,
beklemmende berusting.

Kijk!
Het is zó donker,
dat het bijna licht is.
De fleurige bloemenzee
staat gekerfd op mijn netvlies
als ik mijn ogen sluit.

Proef!
Alles is zó zoet
dat het bijna bitter smaakt.
Het fletse boeket der liefde
doet mijn tong sidderen
van afgrijzen en weerzin.

Voel!
Alles is zó zacht,
dat het ijzig koud kaatst.
De aangrijpende kilte,
doet mijn lichaam verstijven
in emotieloze koelte.

Nachtschade (14-03-2004)

Ingezonden gedicht